De kunst en het gevecht
van het niets doen

  

Geachte heer/mevrouw,

 
Er zijn zo van die periodes waarin je niet weet wat eerst te doen als belegger. Dit is niet zo’n periode.

Wanneer de markten depressief zijn, dan zie je overal kansen opduiken en is het selecteren welke je eerst gaat bekijken. Uiteraard zijn er een aantal bedrijven die je al kent waar je snel op kan inspelen, maar er komen zoveel koopjes op je af dat het kiezen is welk bedrijf je eerst wil bekijken.

En dan zijn er periodes waarin we nu al enige tijd in zitten, dat je enorm veel stenen omkeert om koopjes te vinden, maar dat je constant van een kale reis thuiskomt. Ik moet je niet vertellen dat deze periode veel frustrerender is dan de eerste.

Elke belegger, zelfs als je doordrongen bent van het feit dat de prijs die je betaalt heel belangrijk is, gaat op den duur twijfelen. Mis ik nu niets, zou ik bedrijf X toch niet kopen? Het is niet meer goedkoop maar wel een topbedrijf. Of bedrijf Y, dat is wel goedkoop, de toekomst is quasi niet in te schatten en de schulden zijn wat aan de hoge kant als alles toch niet loopt zoals gehoopt, maar beter iets dan niets, toch?

En vaak krijg je in een stijgende markt dan ook snel bevestiging, de aandelen van deze bedrijven stijgen mee. Maar dat is zoals het Engelse gezegde aanduidt “a rising tide lifts all boats”.

En op dat gezegde sluit een andere van Warren Buffett perfect aan: “Only when the tide goes out you discover who has been swimming naked”. Pas als de markt keert, wordt het kaf van het koren gescheiden.

Vandaag is het vaak raadzaam om niets te doen. Dat klinkt misschien vreemd, zeker gezien de constante doemberichten van inflatie die constant opduiken. Maar als je vandaag al te veel betaalt voor een bedrijf, dan heb je die inflatie al cash betaald. En gezien de markt altijd al in golfbewegingen heeft gewerkt, komt er een betere tijd om te kopen, zelfs al is het dan met geld dat wat aan koopkracht heeft verloren door inflatie. Tenminste, daar geloof ik nog altijd in, ondanks het constante pompen van de centrale banken. Eens de emotie van de beleggers keert, kunnen zelfs zij dit niet meer tegenhouden.

Maar het niet kopen van overgewaardeerde aandelen is nog relatief makkelijk onder controle te houden door te focussen op de cijfers. FOMO (fear of missing out) en hebzucht zijn door een stap terug te nemen en enkel je rationele brein zijn werk te laten doen te verslaan.

Niets doen is veel moeilijker als de cijfers je iets anders vertellen. Want wat doe je als een bedrijf in je portefeuille boven haar faire waarde stijgt?

In de eerste plaats is het dan belangrijk dat je weet waarom je het bedrijf kocht. Voor mij zijn er twee types van bedrijven die worden opgenomen in de portefeuille. Ofwel zijn het geweldige bedrijven die ik aan een eerlijke prijs kan kopen. Of het zijn bedrijven die ik tegen een geweldige prijs kan kopen, zo goedkoop ten opzichte van hun kwaliteit (en dit kan soms een slecht bedrijf zijn) dat de belegging ook bijna niet mis kan lopen.

Het eerste is wat Buffett de laatste jaren doet en wat Charlie Munger ook predikt. Het tweede is wat Buffett vroeger deed, wat hij leerde van Benjamin Graham.

Als een bedrijf uit de tweede categorie boven haar faire waarde stijgt, dan is het duidelijk, dan moet je verkopen.

Is het echter een geweldig bedrijf, dan moet je je afvragen of je wel degelijk wil verkopen aan de faire waarde, of zelfs tegen een premie van 30% op deze faire waarde.

Als je een belegging wil dat x10 gaat, dan moet je het eerst wel bijhouden wanneer het x2 is gegaan en x5. Eens het bedrijf x10 is gegaan, moet het nog maar één keer verdubbelen om in totaal x20 te gaan.

Het bijhouden van een aandeel dat is verdubbeld is makkelijk als het nog steeds onder haar faire waarde noteert, maar als het boven die faire waarde noteert, dan is het heel moeilijk om niets te doen.

Uit mijn eigen verleden denk ik dan vaak aan Picanol als voorbeeld. Ik kocht deze wanneer deze al x4 was gegaan aan iets meer dan €10. Op een bepaald ogenblik noteerde Picanol aan €106 (2017), en ik verkocht niet. Tenminste, er werd voordien wel een deeltje verkocht, maar dat was omdat de positie in verhouding tot de rest in mijn portefeuille te groot was geworden.

De koers zakte daarna en halveerde zelfs tot net onder €50 in juli vorig jaar. vandaag noteren we rond €70.

Achteraf gezien hadden we natuurlijk alles moeten verkopen en terug instappen aan €50. Uiteraard kocht ik wel bij, maar ik had meer dan dubbel zoveel aandelen kunnen hebben.

Is dat een foute beslissing geweest? Misschien, de tijd zal het uitwijzen, maar ik denk dat op lange termijn dit slechts een vlekje op de grafiek zal zijn omdat ik ervan uitga dat de waarde nog veel hoger zal gaan dan die €106.

Een recenter verhaal vinden we bij onze verkoper van tweedehandswagens. Die kochten we in februari 2020 en bij de dip erna kochten we 20% goedkoper nog bij. Maar zelfs ten opzichte van de originele aankoopprijs ging de koers 110% hoger. Het aandeel noteerde toen boven de faire waarde om dan terug met 25% te zakken.

Ook hier hadden we kunnen verkopen, we zouden  nu echter aan het wachten zijn om terug aan te kopen. De vraag is of dat ooit terug zou lukken aan een redelijke prijs. Er zijn tientallen voorbeelden te vinden waar een beetje handelen heel winstgevend zou kunnen zijn. En toch is het beter om niets te doen als je weet dat je een topbedrijf in handen hebt.

Wanneer je namelijk verkocht hebt, durven de bedrijven van je radar te verdwijnen. Of ze worden niet meer goedkoop genoeg om terug op te pikken. Zo kocht ik destijds Lotus Bakeries aan €500 en verkocht omdat deze boven haar faire waarde ging. Onlangs flirte de koers met het €6.000 niveau. En dat heb ik gemist omdat het bedrijf nooit meer goedkoop genoeg werd.

Als je een topbedrijf in portefeuille hebt, dan is het niet raadzaam om, op wat achteraf kleine schommelingen gaan lijken, te traden. Het kan je op kortere termijn wat extra opleveren, maar dit weegt niet op tegen het potentieel missen van de grote bewegingen.

   

DE MARKT VANDAAG

Afgelopen week zag ik een tweet passeren van Charlie Bilello, de CEO van Compound Capital Advisors, welke de nagel op de kop slaat van de huidige markt.

De markt drijft op verwachtingen is zijn statement. De marktkapitalisatie van Tesla is $180 miljard groter dan deze van Berkshire Hathaway. Dit terwijl de omzet van Tesla $42 miljard bedraagt en deze van Berkshire $365 miljard.

Nog leuker wordt het als we de winst gaan vergelijken. De winst van Tesla bedraagt $2 miljard, welke dan nog grotendeels dankzij groen certificaten werd gerealiseerd en niet met hun core business. Die van Berkshire bedroeg $106 miljard.

De winst is 53 keer kleiner, en de prijs die je voor die kleinere winst betaalt is nog eens 28% hoger. Die groei in winst moet gigantisch zijn de komende jaren.

Ter info, er is geen enkel beursgenoteerd bedrijf dat over de laatste 12 maanden meer winst maakte dan Berkshire. Om eerlijk te zijn, dit was ook een uitzonderlijke winst. Maar zelfs als we terug gaan naar een winst meer in lijn met voorgaande jaren van $40 miljard, zijn het maar een handvol bedrijven die meer winst maken dan Berkshire. Gaat Tesla echt kunnen groeien naar de Apples, Googles en Microsoft’s van deze wereld? Je betaalt in elk geval al wel de prijs daarvoor.

Dat gezegd zijnde, lijken we steeds meer op de goede weg te gaan. Er passeren wat meer bedrijven die goedkoop lijken, al zijn ze het niet altijd.

De grootste tijdrovers vandaag zijn bedrijven die goedkoop lijken maar dit niet zijn omdat de cijfers die ze behaalden in 2020 en de eerste helft van dit jaar uitzonderlijk sterk zijn door Corona en zo een vertekend beeld geven.

De vraag is dan of dit echt tijdelijk is, of dat er door Corona misschien iets fundamenteels gewijzigd is. 

Allemaal stenen die je moet omdraaien maar waar geen resultaat uitkomt.

Eigenlijk is dit net hetzelfde als met cyclische bedrijven, deze ogen vaak goedkoop als ze duur zijn en andersom. Dit omdat wanneer ze duur zijn de winsten hoog zijn en wanneer ze goedkoop zijn de winsten laag zijn of ze zelfs verlies maken.

Nog nooit in mijn carrière als belegger, hebben screeners zo’n slecht hulpmiddel geweest om te beleggen als vandaag. Een screener gebruik je om te zoeken naar bedrijven die voldoen aan bepaalde criteria, bijvoorbeeld ROE >15%, EV/EBIT < 8,...

De vele valse positieven maken dat je door ellenlange lijsten moet gaan waar geen resultaat uitkomt.

Ik zie ook hele sectoren goedkoop worden zoals bijvoorbeeld de huizenbouwers in het Verenigd Koninkrijk. Bedrijven als Taylor Wimpey, Barratt Developments of Bellway, welke we eerder al in portefeuille hadden.

We namen afscheid van Bellway in oktober 2019 aan £33,48, vandaag noteert deze aan £32 terwijl de omzet en winst flink terugviel door Corona. De vraag is hier hoelang dit nog gaat aanslepen, zeker met de fors duurdere materialen.

De toekomst inschatten voor deze sector is vandaag heel moeilijk waardoor je tot zeer brede schattingen komt. En met dat gegeven zijn ze nog niet goedkoop genoeg. De oplossing is dan ook dat deze ofwel nog veel goedkoper moeten worden, of dat het zicht op de toekomst moet verbeteren.

Het is quasi niet zichtbaar op de grafiek van 20 jaar van de Buffett indicator die ik hieronder meegeef, maar in september was er even een knik naar beneden. Ondertussen is deze knik al quasi terug verwerkt en loopt de overwaardering verder uit. De beurzen blijven dan over het algemeen genomen nog steeds duur, maar ook deze maand is het gelukt om een interessant aandeel te vinden, ondanks het vele werk door de valse positieven, moeilijke sectoren en deze dure beurzen.
   

600_sc83.jpg

       

Beleggen/investeren

Ik bekijk een aandeel nog steeds als een eigendomsbewijs van een deel van een bedrijf. Voor mij is de waarde van het bedrijf dan ook nog één op één om te zetten naar de waarde van een aandeel van dat bedrijf. Kortom, ik wil investeren/beleggen in bedrijven, niet handelen in aandelen. En ik moet toegeven dat ik de afgelopen twee tot drie jaar -soms gefrustreerd- moest toekijken dat de strategie van handelen meer opbrengt dan het investeren in bedrijven.

Ik ben er echter 100% van overtuigd dat, net zoals in het verleden, de prijs van de aandelen steeds terug zal keren naar de waarde van het bedrijf (zowel positief als negatief).

Dus als ik een aandeel koop, dan doe ik een waardering van het bedrijf om zeker te zijn dat ik een koopje doe of voor een geweldig bedrijf een correcte prijs betaal. Want zelfs het beste bedrijf kan een slechte belegging zijn als je het te duur koopt.

Wilt u wekelijks geïnformeerd worden welke aandelen ik adviseer om te kopen? 

Klik hier voor meer informatie en krijg mijn 254 pagina's tellend boek er bij een jaar of een 2-jaar abonnement gratis bij.