Nieuwsbrief SmartCapital

 

Binnen zes maanden
voel ik me een idioot

  

 
Vandaag voel ik een spanning in de markten. Vandaag voelt het aan alsof we in het oog van een orkaan zitten waarin alles peis en vree lijkt, maar dat de echte ravage nog moet komen.

Met zo’n gevoel nieuwe aandelen aanraden of bijkopen van bestaande posities is moeilijk. De overtuiging is namelijk dat je binnenkort alles nog goedkoper zal kunnen kopen.

In het verleden leek het me vaak duidelijker. Het is te duur, dus het moet dalen. De beurzen zijn over het algemeen genomen echter al sinds 2017 niet meer goedkoop. Vlak voor Corona de beurzen even deed zakken, had ik al meermaals geschreven dat de beurzen algemeen genomen duur waren.

De korte Corona-dip leek even wat soelaas te brengen, maar de beurzen schoten als een raket opnieuw hoger. Dat had ik niet zien aankomen. Met de schade die Corona aan de economie aanrichtte, was dat niet het scenario dat ik zag.

Ook vandaag kan ik er compleet naast zitten en zitten we misschien helemaal niet in het oog van de storm, maar is het ergste misschien al achter de rug. Of misschien komen de centrale banken en overheden de beurzen opnieuw ter hulp en gaan we naar een volgende rally.

Persoonlijk zie ik niet in hoe ze dat gaan doen en welke middelen ze daar nog voor hebben, maar ik had ook niet verwacht dat ze na de financiële crisis in 2008 zolang ongebreideld geld konden injecteren zonder dat de inflatie ontspoorde.

Het is nu pas, nu we ook een aanbodschok hebben, dat de inflatie losgeslagen lijkt.

Mijn gevoel is dat er op sommige plaatsen op de beurs al wat nodige lucht uit de zeepbel is gelaten, maar we zijn er nog niet.

Ik zie in de markt en op sociale media nog geen capitulatie, een vereiste om een bodem te zetten in een normale markt (lees zonder overheidsinterventie). Op sociale media zijn de oproepen nog steeds “buy the dip”. Van zodra we die niet meer zien, dan is de bodem bereikt.

De reden dat er nog geen algemene paniek is, is volgens mij omdat er nog teveel mensen die in de afgelopen twee jaar zijn beginnen beleggen op winst staan. Ze zijn wat van hun winsten van de rally verloren, maar ze staan nog niet op verlies, of het verlies is nog beperkt.

Pas als hun portefeuilles 15% tot 20% in het rood gaan, zullen we echte paniekverkopen krijgen. 

Ik schreef het al eerder, al wie na de financiële crisis, of misschien nog beter na de correctie van 2011, begon te beleggen, heeft nog nooit een echte crash meegemaakt. We hebben participanten op de beurs met tien jaar ervaring die nog niet weten hoe moeilijk het emotioneel is om niet in paniek te verkopen als de beurzen maanden blijven dalen en de meeste aandelen ver onder hun aankoopprijzen zakken.

Voor wie voor 2017 begon zal het ook waarschijnlijk niet zover komen, maar wie de afgelopen vijf jaar startte met beleggen, kan dit wel degelijk realiteit worden.

Dat is hoe ik de markt vandaag zie, even een pauze voor we mogelijks nog fors verder dalen.

Mijn handelingen stem ik er echter maar beperkt op af. Wanneer ik een mooie beleggingskans zie, zal ik blijven kopen, al zal ik nu de aankoop eerder wat spreiden in de tijd.

Het enige waar ik zeker van ben, is dat ik mij binnen zes maanden een idioot voel. Ofwel omdat ik te vroeg kocht en later goedkoper kon kopen, ofwel omdat ik te weinig kocht en later duurder zal bijkopen.

Binnen vijf jaar is dit echter al vergeten en zal het vergaan tot een beleggingsanecdote. In 2008 was ik ook veel te vroeg met kopen. Ik kocht het grootste deel in oktober, terwijl de markt pas in maart 2009 haar bodem vond. Achteraf gezien kocht ik toch aan heel mooie prijzen.

 

DE MARKT VANDAAG 

Buiten de afbeelding van de Buffett indicator heb ik eigenlijk weinig toe te voegen aan mijn marktvisie dan wat ik hierboven reeds schreef.

600_sc94.jpg

Waar ik wel nog even op wil wijzen is dat er heel wat bedrijven waren waar terecht wat lucht uit moest of die helemaal geen bestaansrecht hebben.

Lynn Alden verwoordde het heel duidelijk. Als je als bedrijf biljetten van $20 verkoopt aan $10, dan zal je enorme omzetten realiseren en is je afzetmarkt oneindig.

Dit klinkt belachelijk, maar dat is iets wat we eigenlijk terugvinden bij heel wat bedrijven die waanzinnige waarderingen kregen en nu 80% gedaald zijn. Is 80% dan wel genoeg?

De basisstrategie van veel startende bedrijven lijkt vandaag niet meer om winst te maken, maar om groot genoeg te worden zodat ze kunnen cashen via een overname door een concurrent of bij een beursgang.

Dit type bedrijven dan kopen op de beurs is niet erg zinvol, ze hebben namelijk enkel “groei tegen eender welke kost” in hun DNA. Het zal nog veel herstructureringen en miserie kosten om van deze bedrijven normale bedrijven te maken die winst maken, als dat al lukt.

In mijn ogen is de recente koersdaling een goed moment om bij te sparen, want onderliggend waren de resultaten van de bedrijven zeker niet slecht. 

       

Beleggen/investeren

Ik bekijk een aandeel nog steeds als een eigendomsbewijs van een deel van een bedrijf. Voor mij is de waarde van het bedrijf dan ook nog één op één om te zetten naar de waarde van een aandeel van dat bedrijf. Kortom, ik wil investeren/beleggen in bedrijven, niet handelen in aandelen. En ik moet toegeven dat ik de afgelopen twee tot drie jaar -soms gefrustreerd- moest toekijken dat de strategie van handelen meer opbrengt dan het investeren in bedrijven.

Ik ben er echter 100% van overtuigd dat, net zoals in het verleden, de prijs van de aandelen steeds terug zal keren naar de waarde van het bedrijf (zowel positief als negatief).

Dus als ik een aandeel koop, dan doe ik een waardering van het bedrijf om zeker te zijn dat ik een koopje doe of voor een geweldig bedrijf een correcte prijs betaal. Want zelfs het beste bedrijf kan een slechte belegging zijn als je het te duur koopt.

Wilt u wekelijks geïnformeerd worden welke aandelen ik adviseer om te kopen? 

Klik hier voor meer informatie en krijg mijn 254 pagina's tellend boek er bij een jaar of een 2-jaar abonnement gratis bij.